موضوع یه کافه نیست که گاهی بری و یه چیزی کوفت کنی و بیای بیرون. موضوع اینه که دفعه ی دومی که بری اونجا، اونی که اونور نشسته یادش باشه که دفعه ی قبل اومده بودی و با کی. اینه که نشسته باشی و تا یه خبرنگار ضبط به دست نیاد تو نفهمی اونی که کفش های سیاهشو دیده بودی و از دامن قرمزش خوشت اومده بود معتمدآریای محبوبته. موضوع اینه که ....
چه می دونم. تموم شد دیگه.
فحش و لعنتمو نثار کی کنم؟
